Κιρ Στάρμερ με τρεμάμενη φωνή: «Συγγνώμη από τα θύματα του Έπσταϊν, λυπάμαι για ό,τι σας έκαναν»

Σε μια προσπάθεια να «αναστήσει» την κλονισμένη δημοφιλία του, ο Κιρ Στάρμερ ζήτησε συγγνώμη για τον διορισμό του Πίτερ Μάντελσον ως πρέσβη στις ΗΠΑ, προτρέποντας ταυτόχρονα τους βουλευτές του να τον υποστηρίξουν.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός εκφώνησε μια εκτενή ομιλία την Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου σχετικά με την κοινωνική συνοχή, αλλά ήρθε αντιμέτωπος με μια σειρά ερωτήσεων σχετικά με την ηγεσία του μετά από μια από τις πιο ταραχώδεις ημέρες του από την είσοδό του στο Ντάουνινγκ Στριτ.

Όπως διαβάζουμε στον Guardian, ο Στάρμερ δήλωσε ότι μετανιώνει για τον διορισμό του Μάντελσον στην Ουάσιγκτον, δεδομένης της σχέσης του με τον χρηματοδότη και καταδικασμένο παιδόφιλο, Τζέφρι Έπσταϊν, για την οποία, όπως είπε, ο συνάδελφός του από το Εργατικό Κόμμα είχε επανειλημμένα πει ψέματα.

«Τα θύματα του Έπσταϊν έχουν ζήσει ένα τραύμα που οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε να κατανοήσουμε και πρέπει να το ξαναζούν ξανά και ξανά. Θέλω να πω αυτό. Λυπάμαι – λυπάμαι για ό,τι σας έκαναν, λυπάμαι που τόσοι πολλοί άνθρωποι που έχουν εξουσία απέτυχαν, λυπάμαι που πίστεψα τα ψέματα του Μάντελσον και τον διόρισα και λυπάμαι που ακόμα και τώρα είστε αναγκασμένοι να παρακολουθείτε αυτή την ιστορία να ξετυλίγεται στον δημόσιο λόγο«, σημείωσε ο Βρετανός πρωθυπουργός. 

Πρόσθεσε παράλληλα: «Μπήκα στην πολιτική επειδή ήθελα να αλλάξω τη χώρα μας προς το καλύτερο, να την κάνω πιο δίκαιη, πιο ασφαλή, πιο σίγουρη. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που υπηρετούν στη δημόσια ζωή, είτε ως δημόσιοι υπάλληλοι είτε ως εκλεγμένοι πολιτικοί, το κάνουν για τον ίδιο λόγο, επειδή πιστεύουν στο καθήκον, επειδή πιστεύουν στο κοινό καλό. Αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο το κάνουν ορισμένοι και δεν είναι αυτός ο λόγος για τον οποίο το έκανε ο Μάντελσον».

«Ανταρσία» στο Εργατικό Κόμμα

Σημειώνουμε ότι η ομιλία του Στάρμερ έγινε μετά από μια δραματική ημέρα στη Βουλή των Κοινοτήτων, κατά την οποία οι βουλευτές του Εργατικού Κόμματος απείλησαν να επαναστατήσουν ενάντια στα σχέδια του επικεφαλής του κόμματος να δημοσιεύσει έγγραφα σχετικά με τον διορισμό του Μάντελσον.

Ο πρωθυπουργός ήθελε ο ανώτατος δημόσιος υπάλληλος της χώρας να επιβλέπει τη δημοσίευση αυτών των εγγράφων, αλλά αποφάσισε να επιτρέψει την επίβλεψή τους από μια κοινοβουλευτική επιτροπή, μετά από την ευρεία αντίδραση που συνάντησε από το ίδιο του το κόμμα.

Ο Στάρμερ δήλωσε την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου ότι ήθελε να δημοσιεύσει αυτά τα έγγραφα μια ημέρα νωρίτερα, αλλά τον εμπόδισε η αστυνομία, η οποία τον προειδοποίησε ότι αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει την έρευνα για τις επικοινωνίες του Μάντελσον με τον Έπσταϊν.

Η απόφαση του πρωθυπουργού της Βρετανίας να διορίσει τον Μάντελσον, σε συνδυασμό με αυτό που πολλοί βουλευτές θεωρούν ως κακή διαχείριση των συνεπειών, ώθησε αρκετούς από αυτούς να ζητήσουν την απόλυση του ανώτερου συμβούλου του Μόργκαν Μακ Σουίνι ή την παραίτησή του. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση ενός πρώην υπουργού: «Υποτίθεται ότι ήμασταν αυτοί που δεν κάναμε τέτοια πράγματα. Είναι καιρός για μια νέα αρχή και όσο πιο σύντομα τόσο καλύτερα».

Μιλώντας στον Guardian, η αναπληρώτρια ηγέτιδα του Εργατικού Κόμματος, Λούσι Πάουελ, είπε: «Το πιο σημαντικό είναι ότι όταν όλοι κάνουμε λάθη – όλοι κρίνουμε συνεχώς και μερικές φορές κάνουμε λάθος – το πιο σημαντικό είναι να μαθαίνουμε από αυτά και να φροντίζουμε να μην ξανασυμβούν. Να μην επαναλαμβάνουμε το ίδιο λάθος».

Ο Στάρμερ δήλωσε ότι κατανοεί τις ανησυχίες των βουλευτών, αν και επέμεινε ότι αυτές απευθύνονταν στον Μάντελσον και όχι στον ίδιο. «Κατανοώ τον θυμό και την απογοήτευσή τους», είπε. «Είμαι θυμωμένος και απογοητευμένος όπως και αυτοί, γιατί κανείς δεν θέλει να βλέπει τέτοιες απάτες στη δημόσια ζωή. Είναι θυμωμένοι για τη σχέση του με τον Έπσταϊν, όπως και εγώ».

Αναφερόμενος σε πρόσφατα έγγραφα που φαίνεται να δείχνουν ότι ο Μάντελσον μοιράστηκε ευαίσθητες κυβερνητικές πληροφορίες με τον Έπσταϊν ενώ ήταν υπουργός στην κυβέρνηση του Γκόρντον Μπράουν, ο Στάρμερ πρόσθεσε: «Είναι θυμωμένοι για αυτό που έκανε στο τέλος της τελευταίας κυβέρνησης των Εργατικών».

Η άνοδος και η πτώση του Λόρδου Μάντελσον στη βρετανική πολιτική σκηνή: